Miłosz chce strzelać gole. Na razie uczy się chodzić

Świąteczna akcja Fundacji Faktu – pomóżmy zebrać środki na regularną rehabilitację chłopca, który bardzo pragnie stanąć na nogi. Jest jednym z trojaczków, ale z całej trójki miał najmniej szczęścia.

Miłosz Wawryniuk (10 l.) jest wesołym i niezwykle mądrym chłopcem. Niestety z powodu choroby, na którą cierpi od urodzenia, musi poruszać się na wózku inwalidzkim. Mimo wszystko dzielny chłopiec walczy z całych sił. Codziennie ciężko ćwiczy. Niestety jego rodzicom brakuje pieniędzy na kosztowne, nierefundowane leczenie.
Miłosz mieszka w Pokrówce pod Chełmem (woj. lubelskie). Ma siostrę Maję (8 l.) i brata Mikołaja (8 l.). Dzieci są trojaczkami, urodziły się jako wcześniaki. Wydawało się, że cała trójka rozwija się zupełnie normalnie. Maja i Mikołaj jako pierwsi zaczęli chodzić. Miłosz raczkował, ale nikt z badających go lekarzy, nie alarmował, że coś jest nie tak. Dopiero kiedy skończył 2 lata, podczas rutynowej kontroli rodzice przeżyli szok. Dowiedzieli się, że maluch cierpi na mózgowe porażenie dziecięce.
– Bardzo to przeżyliśmy. Postanowiliśmy, że zrobimy wszystko, co w naszej mocy, żeby nasz synek mógł w miarę normalnie żyć – dodaje pani Monika. I rozpoczęła się żmudna rehabilitacja. Godziny ćwiczeń, turnusy rehabilitacyjnej, bolesne zastrzyki rozluźniające mięśnie. Ciężka praca zaczęła przynosić efekty. Miłosz zaczął chodzić. Grał w piłkę, a pomocą rodziców nawet jeździć na łyżwach i nartach!
– Jest świetnym bramkarzem. Trudno mu strzelić bramkę – chwali brata Mikołaj, a wie, co mówi, bo od kilku lat jest napastnikiem w klubie Niedźwiadek Chełm.
Niestety niedawno wszystko posypało się jak domek z kart. Miłosz zmężniał, urósł 15 cm i przybrał na wadze 15 kg. A mięśnie nie wiedząc jak sobie z tym poradzić znów przestały go słuchać. Chłopczyk wylądował na wózku inwalidzkim. We wrześniu przeszedł operację. Miał nacinane nóżki w 6 miejscach, potem zagipsowano je na kilka tygodni.
– Kupiliśmy specjalistyczne ortezy. Milosz ruszał się w nich niczym filmowy RoboCop, ale pomagały. Kosztowały ponad 14 tys. zł, ciągle je spłacamy – mówi pani Monika.
Teraz rodzice chłopca robią wszystko, żeby zdobyć fundusze na rehabilitację, na którą muszą jeździć codziennie aż 30 kilometrów.
Jeśli ktoś z Czytelników Faktu mógłby pomóc w spełnieniu marzenia Miłosza, może wpłacić dowolną kwotę na konto Fundacji Faktu. Zrób szybki przelew na stronie FundacjaFaktu.pl lub przelew tradycyjny na rachunek nr 44 1240 6292 1111 0010 7095 3236 - tytuł przelewu: SERCE
* darowiznę dla Fundacji Faktu można odliczyć od podatku, rozliczając PIT za 2019 rok


1 proc. podatku

1% podatku dla Fundacji Faktu - nam warto pomagać!

Bez żadnego wysiłku możesz zrobić coś bardzo ważnego dla dzieci dotkniętych chorobami i niepełnosprawnością

Pomóżmy!

Krystianek codziennie ćwiczy ponad siły

Mały Krystianek Ląd (4 l.) z Mełgwi pod Lublinem to prawdziwy zuch. Potworna choroba – najcięższa postać SMA ( rdzeniowy zanik mięśni) – nie odebrała mu radości życia. Wytrwale walczy o swoją sprawność. Wie, że tylko codzienne ćwiczenia mogą zapewnić mu lepsze życie. Jego rodziców nie stać jednak na tak intensywną rehabilitację. Gdzie tylko mogą szukają pomocy.

Świąteczna akcja Fundacji Faktu

Wojtek i Emilka czekają na Świętego Mikołaja

Fundacji Faktu pragnie zapewnić Wojtkowi i Ewelince środki na rehabilitację. Prosimy o Waszą pomoc, bo wiemy, że na Darczyńców Fundacji Faktu zawsze możemy liczyć.

Świąteczna akcja Fundacji Faktu

Nigdy nie zostawiłabym Wojtusia

Historia Wojtka i jego siostry Aleksandry wzruszyłaby kamień.  - Pierwsza odeszła mama, po ciężkiej chorobie. Po jej śmierci tata zupełnie się rozsypał. Przestał się leczyć, mówił tylko o tym, że pragnie być pochowany obok mamy. I po kilkunastu miesiącach do niej dołączył. Zostałam z Wojtkiem sama – mówi pani Aleksandra Baszura (31 l.) z Nowej Wioski obok Gubina.

Świąteczna akcja Fundacja Faktu

Tylko rehabilitacja pomoże Ewelince

Urodzenie niepełnosprawnego dziecka oznaczało dla mnie i męża pożegnanie z dotychczasowym beztroskim życiem. Nasze poświęcenie nie wystarczy jednak, aby zapewnić córce godne życie. Dlatego prosimy Państwa o pomoc - mówi mama niepełnosprawnej Ewelinki.

Pomóżmy!

Babcia prosi: pomóżcie leczyć moją Wiktorię

Mama Wiktorii nie poradziła sobie z trudami macierzyństwa i opieki nad chorym maleństwem. Wybrała inne życie. – Z pomocą opiekunek z gminy i kuratora sądowego stałam się dla wnuczki rodziną zastępczą. Mamy tylko siebie – mówi Faktowi babcia Wiktorii, Barbara Sambor (66 l.).