Aby mózg Igorka zaczął się rozwijać potrzeba codziennych ćwiczeń

- Nie mam znikąd pomocy, a tak bardzo chciałabym dać synkowi szansę na lepsze życie – mówi samotna mama 9-letniego Igora, która 25 lat temu przyjechała z Kazachstanu.

– Oddałabym wszystko, żeby Igorek był sprawniejszy. Czy kiedyś powie choć słowo, czy sam zrobi krok? Musimy o to walczyć. Sił nam nie brakuje, ale tak wiele zależy w życiu Igora od pieniędzy. Koszty rehabilitacji są ogromne, a ja jestem w Polsce sama – mówi pani Eleonora Więckowska, samotna mama dwojga dzieci, 13-letniej Julii i niespełna 9-letniego Igora.

Syn przyszedł na świat z wodogłowiem, to efekt zakażenia toksoplazmozą w ciąży. Chłopczyk przeszedł leczenie odbarczenia główki jeszcze w brzuchu mamy. Jednak groźna infekcja spowodowała, że jego mózg nie rozwinął się jak należy. Cierpi na czterokończynowe porażenie mózgowe. To, czy kiedykolwiek będzie samodzielny, zależy tylko od ćwiczeń z rehabilitantem, które trzeba powtarzać ciągle od nowa.

Pani Eleonora przed 25 laty przyjechała do Polski z Kazachstanu, krewni zostali daleko na pograniczu Azji. – Kiedy jeszcze byliśmy pełną rodziną, jakoś sobie radziliśmy, nawet po urodzeniu Igora. Dziś nie mam znikąd pomocy. Mąż stopniowo oddalał się od rodziny. Wreszcie założył nową – przyznaje samotna mama, która codziennie walczy o zdrowie syna.

– Cieszę się z najmniejszego postępu, że sam siada i nauczył się przemieszczać na pupie. Mówić, nie mówi, ale ja go rozumiem. I wiem, że on wszystko rozumie – zapewnia kochająca matka. Od dziewięciu lat nie przespała ani jednej pełnej nocy, bo chłopiec budzi się codziennie o 2. – Dowiedziałam się od lekarzy, że mózg synka jest bardzo mały i szybko się regeneruje. Dlatego nie potrzebuje więcej snu – wyjaśnia pani Eleonora. I choć niewyspana, wstaje o świcie z nową nadzieją. Zawozi synka do przedszkola specjalnego, a sama rusza do pracy.

Na temat rokowań co do przyszłości chłopca lekarze na razie milczą. Powtarzają jedynie, że czas pokaże, czy mózg zacznie się rozwijać. Aby tak się stało, trzeba ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć.

– Rehabilitacja słono kosztuje, stać nas tylko na godzinę ćwiczeń z rehabilitantką w tygodniu. Najgorzej było na początku pandemii, miesiąc bez rehabilitacji bardzo dał się nam we znaki. Kręgosłup mu się skrzywił, byłam w rozpaczy – wspomina pani Eleonora.

Igorek powinien ćwiczyć z rehabilitantką codziennie. To marzenie jego mamy, pomóżmy je spełnić. Miesięczny wydatek to 2000 zł.

Aby zagwarantować Igorkowi miesięczną rehabilitację, wystarczy, że 20 osób wpłaci 100 zł albo 50 osób wpłaci 40 zł.
Wpłaty można dokonać na konto zbiórki  Fundacji Faktu "Serce dla Dzieci" o numerze: 44 1240 6292 1111 0010 7095 3236  dopisek SERCE lub w formie szybkiego przelewu ze strony FundacjaFaktu.pl, zakładka Chcę pomóc.

 


akcja społeczna

Wyrusz razem z Kulczyk Foundation na #MisjaFerie

Akcja, która pomoże dzieciom i rodzicom kreatywnie spędzić te najdłuższe i najtrudniejsze ferie zimowe.

akcja społeczna

Kolędy Fundacji Faktu czynią cuda!

Kup płytę, ciesz się kolędmi w wykonaniu Golec uOrkiestry, Krzysztofa Krawczyka oraz innych wspaniałych artystów i nieś pomoc podopiecznym Fundacji Faktu.

zbiórka

Szczęście Maksia to rodzina i rehabilitacja

Kochamy go nad życie, ale nawet największa miłość nie zastąpi mu profesjonalnej pomocy rehabilitanta. Bez niej będzie cierpiał i przestanie się rozwijać - mówią państwo Witos z Milówki, rodzice 6-letniego Maksa.

zbiórka

Podarujmy Karolince szansę na sprawność

- Serce mi się ściska, bo chciałabym dać mojej córeczce zabawkę na Gwiazdkę, ale ona jej nawet nie utrzyma w rączce. Dlatego prosimy Mikołaja o rehabilitację, leki lub niezbędny sprzęt - mówi pani Ewa Gotowicka (45 l.), mama 5-letniej Karolinki Krawczyk. Świąteczna akcja Fundacji Faktu.

zbiórka

Każdy krok Wiktorii kosztuje. Pomóż jej chodzić

Dla zdrowej osoby chodzenie jest jak oddychanie. O tym ile wysiłku w naukę chodzenia wkłada Wiktoria wiedzą tylko jej rehabilitanci i rodzice. Czy kiedyś sama stanie na nogi?

zbiórka

Michałek musi ćwiczyć, inaczej umrze w cierpieniach

Pani Albina Baziak z Witkowa na Dolnym Śląsku od 13 lat wychowuje prawnuczka cierpiącego na ciężką postać porażenia mózgowego. Michaś nie mówi, ledwo widzi, jest dzieckiem leżącym, nie utrzyma nawet głowy. Jedynym ratunkiem przed bólem jest dla niego rehabilitacja.