Aby mózg Igorka zaczął się rozwijać potrzeba codziennych ćwiczeń

- Nie mam znikąd pomocy, a tak bardzo chciałabym dać synkowi szansę na lepsze życie – mówi samotna mama 9-letniego Igora, która 25 lat temu przyjechała z Kazachstanu.

– Oddałabym wszystko, żeby Igorek był sprawniejszy. Czy kiedyś powie choć słowo, czy sam zrobi krok? Musimy o to walczyć. Sił nam nie brakuje, ale tak wiele zależy w życiu Igora od pieniędzy. Koszty rehabilitacji są ogromne, a ja jestem w Polsce sama – mówi pani Eleonora Więckowska, samotna mama dwojga dzieci, 13-letniej Julii i niespełna 9-letniego Igora.

Syn przyszedł na świat z wodogłowiem, to efekt zakażenia toksoplazmozą w ciąży. Chłopczyk przeszedł leczenie odbarczenia główki jeszcze w brzuchu mamy. Jednak groźna infekcja spowodowała, że jego mózg nie rozwinął się jak należy. Cierpi na czterokończynowe porażenie mózgowe. To, czy kiedykolwiek będzie samodzielny, zależy tylko od ćwiczeń z rehabilitantem, które trzeba powtarzać ciągle od nowa.

Pani Eleonora przed 25 laty przyjechała do Polski z Kazachstanu, krewni zostali daleko na pograniczu Azji. – Kiedy jeszcze byliśmy pełną rodziną, jakoś sobie radziliśmy, nawet po urodzeniu Igora. Dziś nie mam znikąd pomocy. Mąż stopniowo oddalał się od rodziny. Wreszcie założył nową – przyznaje samotna mama, która codziennie walczy o zdrowie syna.

– Cieszę się z najmniejszego postępu, że sam siada i nauczył się przemieszczać na pupie. Mówić, nie mówi, ale ja go rozumiem. I wiem, że on wszystko rozumie – zapewnia kochająca matka. Od dziewięciu lat nie przespała ani jednej pełnej nocy, bo chłopiec budzi się codziennie o 2. – Dowiedziałam się od lekarzy, że mózg synka jest bardzo mały i szybko się regeneruje. Dlatego nie potrzebuje więcej snu – wyjaśnia pani Eleonora. I choć niewyspana, wstaje o świcie z nową nadzieją. Zawozi synka do przedszkola specjalnego, a sama rusza do pracy.

Na temat rokowań co do przyszłości chłopca lekarze na razie milczą. Powtarzają jedynie, że czas pokaże, czy mózg zacznie się rozwijać. Aby tak się stało, trzeba ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć.

– Rehabilitacja słono kosztuje, stać nas tylko na godzinę ćwiczeń z rehabilitantką w tygodniu. Najgorzej było na początku pandemii, miesiąc bez rehabilitacji bardzo dał się nam we znaki. Kręgosłup mu się skrzywił, byłam w rozpaczy – wspomina pani Eleonora.

Igorek powinien ćwiczyć z rehabilitantką codziennie. To marzenie jego mamy, pomóżmy je spełnić. Miesięczny wydatek to 2000 zł.

Aby zagwarantować Igorkowi miesięczną rehabilitację, wystarczy, że 20 osób wpłaci 100 zł albo 50 osób wpłaci 40 zł.
Wpłaty można dokonać na konto zbiórki  Fundacji Faktu "Serce dla Dzieci" o numerze: 44 1240 6292 1111 0010 7095 3236  dopisek SERCE lub w formie szybkiego przelewu ze strony FundacjaFaktu.pl, zakładka Chcę pomóc.

 


artykuł

Mali uchodźcy będą mieli radośniejsze wakacje

Fundacja Faktu nie zapomniała o ukraińskich dzieciach, które uciekły przed okrutną wojną i odnalazły schronienie w Polsce. Tym razem przygotowaliśmy niespodziankę dla małych uchodźców mieszkających w Gołdapi (woj.warmińsko-mazurskie).

Fundacja Faktu pomaga Ukrainie

Uciekły przed wojną, walczą o sprawność

Historia pani Oleny Czumak (35 l.) poraża. Z dwoma niepełnosprawnymi bliźniaczkami uciekła z wojennego piekła. Wyruszyła w niebezpieczną drogę i trafiła do centrum rehabilitacji w Gołdapi. Dzięki pomocy Fundacji Faktu może tu kontynuować leczenie swoich córek.

UKRAINA

Fundacja Faktu rusza na pomoc chorym dzieciom z Ukrainy

Pragniemy zrobić co w naszej mocy, aby przywrócić dzieciom dotkniętym przez wojnę choćby namiastkę dzieciństwa.

POMÓŻMY!

Bez podjazdu prababcia Albina z Michałkiem będą uwięzieni w domu

Michałek Jakubowski (15 l.) jest całym światem dla swojej prababci, Albiny Baziak (70 l.) z Witkowa na Dolnym Śląsku. Ich życie tak się potoczyło, że opieka nad niepełnosprawnym dzieckiem spadła właśnie na nią.

1 proc. podatku

1% podatku dla Fundacji Faktu - KRS 0000353781

Bez żadnego wysiłku możesz zrobić coś bardzo ważnego dla dzieci dotkniętych chorobami i niepełnosprawnością

Pomóżmy!

Krystianek codziennie ćwiczy ponad siły

Mały Krystianek Ląd (4 l.) z Mełgwi pod Lublinem to prawdziwy zuch. Potworna choroba – najcięższa postać SMA ( rdzeniowy zanik mięśni) – nie odebrała mu radości życia. Wytrwale walczy o swoją sprawność. Wie, że tylko codzienne ćwiczenia mogą zapewnić mu lepsze życie. Jego rodziców nie stać jednak na tak intensywną rehabilitację. Gdzie tylko mogą szukają pomocy.